खुशि त अब हुन्न होला म।।

चिरन्जिबि सिटौला(मनमैजु,काठमाण्डौ)

जब बिहानको पाँच बज्थ्यो मेरो मोवाईलको अलार्म सँगै आँखाहरु धर्ति चुम्ने सुन्दर सपनाको परिकल्पनाहरुमा उघ्रिन्थे। आज मात्र होईन ति आँखाहरु धर्तिमा सुन्दर सपना बुन्न उघ्रिन थालेका। तर किन ति दिनहरु, ति हरेक बिहानीहरु मलाई आज अभिशाप बनेर पोलिरहन्छ सरु? खुशि त अब म रहन्न होला तर तिम्रो खुशिको झिनो आशामा जीवन बाँच्ने कला सिकिरहेको छ यसले। जस्तो मादल बज्छ त्यहि बीटमा नाच्न जानेको छ यो जीवनले।कहिलेकाँहि त बेसुरमा पनि नाच्ने जानेको रहेछ यो पागलपनले। यो स्वार्थि संसार, यो स्वार्थि दुनिँयामा यदि तिम्ले सफल प्रेमको कल्पना गर्यै भने त्यो अलि असाधारण भनिँदोरहेछ। त्यो तिम्रो निर्जिब ह्रदयभित्र मैले मायाको भिख मागे भने म पागल नामले चिनिने रहेछु रे।

सरु, सायद तिम्रो याद त आउदैन नै भन्छु म तर आफैलाई ढाँटेको कुरा म आफैलाई थाहा छैन। रक्त बीज जबसम्म यो शरिरमा रहन्छ तबसम्म याद भन्ने शब्द नै प्यारो रहन्छ रे। यादको प्याला पिँउन त्यो दिन बन्द हुन्छ र जुन दिन म यो धर्तिमा रहन्न रे। खै, के भन्नु म पागल हो कि तिमि मेरो प्रेमिका भयै, म आफैलाई थाहा छैन आज। सरु, भेट त तिम्रो र मेरो कहिल्यै भएन तर फेसबुकमा लगअन गरिसकेपछि एउटा पात्रले सताईन्छु जसको ट्याग तिमिले नै पाएको छौ। आँखाभरि अश्रु भेलहरु बहन्छ मेरो। त्यहि पात्र जसलाई मैल कुनै दिन “When I leave this city for abroad study, what would you do?” भनेर सोध्दा” I would love to be with you” भन्या होईन तिम्ले?? हो कहिल्यै नभेटेको, कहिल्यै नदेखेको मान्छे पनि तिमि बनेर मेरो जीन्दगीमा आयौ। सपनाको परि बनेर जीन्दगीमा रम्न सिकायौ तर सपनाहरु सपनामा बिलिन पार्न पनि तिमिलेनै सिकाएको छौ मलाई। कोमल सपनाहरुलाई बलात्कार गर्ने पाठ पनि पढाएको छौ तिमिले। कहाँ पाइन्छ चोखो माँया? यदि ह्रदयभित्रको मायाको तिमि कुरा गर्छ्यौ भने तिमि रंगमञ्चको खराँट कलाकार बाहेक अरु केहि होईन भन्छु म।

म पनि अलि अलि अर्धपागल नै हो, तिमिलाई मनपराउनु पागलपनको उपजनै जस्तो लाग्छ मलाई। दिन दुगुना रात चौगुना चुम्बक जस्तै बन्दैथिए म। होला शारिरिक आकर्शण पनि थियो ममा। तिमिलाई धेरै फोन गर्ने त मेरो दिनचर्या नै थियो रे। मोबाईलमा संदेश पठाउनु त मेरो नशा नै थियो रे। हरपल किताबको पन्नाहरु रम्ने मेरा आँखाहरु जब जब मोबाईलको किहरुमा रम्ने थाले, यस्तो लाग्यो किताबहरु भन्दा तिमिलाई पढ्न नै मज्जा आँउदोरहेछ। करिब पन्ध्र दिनको अन्तरालपछि मलाई मायाको ग्रिन सिग्नल दिइको होईन र तिम्ले? कि त्यो पनि खेलौना नै थियो तिम्रो? होला तिमि तिम्रो जवानिको टेस्ट गर्दै थियौ। म बिध्यार्थि बनेर तिम्रो बिशयको जाँच दिँदै थिए। ताजै छ आज पनि तिमिले लेखेको मेसेज” mero ta yes ho…” कति सजिलो है?? सजिलै येस भन्यौ तिम्ले। १५ दिन त केहि पनि होईन माया प्रेममा। जुग जुन पर्खने गर्छन मान्छेहरुले माया प्रेम पाउनलाई। केहि छैन, म पनि खुशि नै थिए तिम्रो निर्णयमा। खुशि नहुने पनि कुरै भएन नी!! निन्द्रा नै लागेन राम्ररि त्यो दिन। करिब १२ बजेतिर तिम्रो मेसेज आएपछि निन्द्रा खुल्यो त्यसपछि निन्द्रा नै लागेन मलाई। खुशिको कारणले होला सरु, म सुत्न नै सकिन त्यो रात। सायद पहिलो प्रेममा यस्तै हुँदोरहेछ कि क्या हो। तिम्रो त पहिलो प्रेम त थिएन होला सायद किनकि तिम्ले भनेको थियौ “म त फरवार्ड नै छु” जब तिम्ले मलाई “तपाँई त कति फरवार्ड?” भनेर सोधेकी थियौ। होला, तिमीहरु जस्तो धेरै फरवार्ड त छैन म तर मनमा कुरा राखेर पल पल तड्पिने डरछरुवा पनि त होईन म। जस्तै भएपनि तिम्रो निर्णय मेरो लागि सुखद नै थियो भन्न रुचाउँछु म। यस्तो हुन थाल्यो तिमिलाई धेरै मन पराउन थाले दिन दिनै। पल पल मिस गर्न थाले तिमिलाई। तिमिले पनि मिस गरेको कुरा व्यक्त गरेको भन्यौ तर तिम्रो त्यो माया थिएन किनकि खोक्रो मायाको खोल ओढको तिमि जस्ति स्त्रीको ह्दयमा माया नाम गरेको यौनपीपाषु छ, जसको शिकार म भएको छु। थाहा छैन कति निर्दोष आत्माहरु त्यो यौनपीपाषुको शिकार बन्ने छन्।तिमि भित्र रहेको त्यो प्रवृतिको शिकार अरु कोहि परिसकेको कुरामा मेरो दुईमत छैन।

शारिरिक आकर्षणको कारण मेरो प्रस्ताव सजिलै स्वीकार्न पुगेकि तिमिले निस्वार्थ प्रेमलाई बलात्कार गर्ने कुनै नौलो कुरा पनि त भएन नी! धन्ना तिम्रो अर्थ बुझेँ, तिम्रो आँखावाट सवै कुरा पढेँ। तिमिलाई स्पष्टसँग पढेँ अनि टेस्ट दिँदा शतप्रतिशत अंक प्राप्त गरे जुन मैल आजसम्म प्राप्त गरेको अंकहरुमा उत्कृष्ट अंक हुन आँउछ सरु।

थाहा छैन तिम्रो अर्थ के थियो मेरो निर्दोष मायासँग? तिमिलाई धैरै फकाउन प्रयास गरे,धेरै मेसेज लेखे मोबाईलमा। धेरै फोन गरे, तर मेरो सबै कलहरु बिरानो भएछन् अब है तिमिलाई? वाक्क दिक्क भएर मोबाईल पनि बन्द गर्न सिकिछौ तिमिले। फोन पनि काट्न थाल्यौ तिमिले।हुन त तिमि प्रोफेसनल नै थियौ जस्तै लाग्छ मलाई। नत्र ढुंगापनि पग्लिन्छ स्त्रीको ह्दयबाट यानि कि स्त्रीको ह्दय निकै सफ्ट हुन्छ रे! तिमि त्यसको अपवाद बनेर आयौ। तिम्रो ह्दय त त्यस्तो थिएन। फरक थियो।

सरु, माया शब्दमाथी तिमिले जुन अन्याय गरेकि छ्यौ खुशि त अब रहन्न होला म तर यो सत्य हो कि जीवनको कुनै मोडमा यस्तो पल पनि अबश्य आउनेछ, यस्तो दिन अबश्य आउनेछ जुन दिन पलपल मेरो यादले पोल्नेछ तिम्लाई। माया शब्दले छोड्ने छैन तिमिलाई किनकी माया गर्नेहरुको मायामा लात हानेकि छयौ तिमिले। छातीमा लात हान्नु तिम्रो पेशा भएपनि मेरो लागि त त्यो खुशिको कुरै भएन। सुनेको छु, माया गर्नेहरु धेरै रुन्छन् रे, तर म राएको छैन। हाँसेको छु तिम्रो खुशि देखेर।तिमि रमाएको देखेर हाँस्ने बहानामा भित्र भित्रै राएको छु म।तिमिलाई मीस गर्ने बहानामा अलि अलि पागलको नामले पनि चिनिन थालेको छु म। केहि छैन, यादहरु रित्तो छ, भावनाहरु रित्ता छन्।

तिम्रो यादमा रगतले चिठि त लेख्न सक्दिन म किनकि म त्यस्तो निर्जिब पनि छैन। काट्दा दुख्छ मलाई पनि। तिमि जस्तो निर्जिब शरिर भएको भए रक्तरञ्जित चिठि मायाको बहानामा पठाँउथे होला। पागल प्रेमिहरु रक्तरञ्जित चिठिहरु सिंगार्छन्। तर म अलि भिन्दै छु, पृथक छु।त्यसैले त म सरुको पागलप्रेमि, विपनामा रुने मान्छे।बिपनामा त बाँच्न सिकेको छु मैले। र सपनामा पनि पलपल मर्न सिकेको छु मैले किनकि जीवनमा खुशि त अब रहन्न होला म सरु!!!

( यी चिठिका पात्रहरु काल्पनिक हुन्। यदि कसैको जीवनमा मेल खान गएमा केबल संयोग मात्र हुनेछ।)